 MGŁAWICA ORIONA
Mgławica Oriona jest jedną z najjaśniejszych mgławic na niebie i można ją łatwo zobaczyć nieuzbrojonym okiem. Została odkryta przez Nicholasa Peiresca w 1610 roku (wcześniej była sklasyfikowana jako gwiazda: Theta Orionis). Mgławica Oriona jest obecnie najaktywniej badaną ze wszystkich mgławic nieba. Odległość do Mgławicy Oriona została dokładnie określona dzięki temu, że w tym regionie znajduje się wiele jasnych gromad gwiazdowych. Zatem Mgławica Oriona znajduje się 1500 lat świetlnych od naszej planety - Ziemia. Lokalne ramię naszej Galaktyki (Drogi Mlecznej) zostało nazwane Ramieniem Oriona, ponieważ gwiazdozbiór Oriona jest bogaty w mgławice oraz jasne gwiazdy.
Orion (łac. Orion, dop. Orionis, skrót Ori) to konstelacja położona w obszarze równika niebieskiego, w szerokości geograficznej Polski widoczna od października do marca. Jest jednym z najbardziej charakterystycznych gwiazdozbiorów nieba zimowego, łatwym do odnalezienia i zidentyfikowania. Zawiera wiele ciekawych obiektów. Trzy ułożone w jednej linii jasne gwiazdy, tzw. Pas Oriona wskazują Syriusza na południowym wschodzie i Aldebarana na północnym zachodzie. Są to δ (Mintaka); ε (Alnilam); i ζ Ori (Alnitak).Najjaśniejszą gwiazdą jest Rigel (β Orionis, 0,12 wielkości gwiazdowych), druga co do jasności to Betelgeuse (α Orionis, jasność zmienna od 0,4 do 1,3 wielkości gwiazdowych), Bellatrix (γ Orionis, jasność 1,64 wielkości gwiazdowych). Oprócz jasnych gwiazd Orion zawiera również bardzo jasne mgławice, Wielką Mgławicę Oriona. Znajduje się ona wokół gwiazd θ, ι i 42 Ori. Tuż pod pasem Oriona znajduje się mgławica Koński Łeb (IC 434). Mgławice te wraz z jeszcze innymi tworzą Obłok Molekularny w Orionie.
|
